Μία ανάρτηση της Χριστίνας Λαμπίρη για τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν αρκετή για να ξεκινήσει ένας δημόσιος διάλογος που πλέον ξεπερνά την υπόθεση του κόμβου εισόδου–εξόδου στην οδό Παναγίας Γοργοεπηκόου. Πρώτα απάντησε ο Ανδρέας Βασιλόπουλος, αμφισβητώντας ευθέως τον ισχυρισμό της ότι η αντιπολίτευση «πήρε επ’ ώμου» την υπόθεση. Έπειτα τοποθετήθηκε ο Βασίλης Μοτσάκος, υπερασπιζόμενος την επιλογή της αποχώρησης όταν, κατά την κρίση του, η συζήτηση είχε ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Τη σκυτάλη πήρε ο επικεφαλής της ομάδας των ανεξάρτητων δημοτικών συμβούλων, Κώστας Ξηντάρας. Και η δική του παρέμβαση είχε διαφορετικό πολιτικό βάρος. Απάντησε στον Βασιλόπουλο για την αποχώρηση και για το «παρών», καταλόγισε στη διοίκηση ελλιπείς εισηγήσεις και υπενθύμισε τη δική του δράση απέναντι σε εγκαταστάσεις ΑΕΚΚ. Δεν έμεινε όμως εκεί. Έθεσε δημόσια ερώτημα για τη συχνή, όπως ο ίδιος την περιγράφει, σύμπτωση τοποθετήσεων του Βασιλόπουλου με τον Βαγγέλη Μπουρνού και απηύθυνε αιχμή και προς τον Στυλιανό Αλυφαντή για την παρουσία του στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Πρόκειται για πολιτικές αιχμές του Ξηντάρα, όχι για διαπιστωμένες συνεργασίες ή για στοιχεία παρουσιών που έχουν ελεγχθεί ανεξάρτητα.
Παράλληλα, η αναφορά του σε προηγούμενες δημόσιες προσκλήσεις προς τον Βασιλόπουλο για κοινή αντιπολιτευτική πορεία δίνει στην αντιπαράθεση μια σαφή διάσταση για την επόμενη μέρα. Ο Ξηντάρας εμφανίστηκε ως επικεφαλής που υπερασπίζεται συλλογικά την επιλογή της ομάδας του και ταυτόχρονα ζητά από τους άλλους να ξεκαθαρίσουν τη δική τους πολιτική θέση. Θέλησε με αυτή την παρέμβαση να κλείσει τη συζήτηση ή μόλις άνοιξε μια μεγαλύτερη; Οι επόμενες τοποθετήσεις θα δείξουν.
Η αρχική τοποθέτηση της Χριστίνας Λαμπίρη
Για μία ακόμη φορά αισθάνθηκα χθες στο Δημοτικό μας Συμβούλιο «στο ίδιο έργο θεατής». Υπερβολικές και οριακά θα έλεγα κατά τη γνώμη μου «τεχνητές» εντάσεις, προσβλητικές εκφράσεις, που ίσως ακόμα και να «φλερτάρουν» με παρυφές νομικών συνεπειών, μία εικόνα ζοφερή, που προφανώς ούτε μας τιμά ως «όργανο» για να μην πω ότι ίσως και σε ορισμένες περιπτώσεις να μην μπορεί να δικαιώσει τον συμπολίτη μας που αποφάσισε να μας τοποθετήσει στη θέση αυτή.
Όμως η χθεσινή περίπτωση ΔΣ ίσως ανήκει στη κατηγορία αυτού που ονομάζουμε “case study”. Ένα θέμα εξ αναβολής προς ψήφιση, εξόχως σοβαρό, καθώς αφορούσε έγκριση κόμβου εισόδου–εξόδου για την εγκατάσταση αποθήκευσης, διαλογής και επεξεργασίας αποβλήτων εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων σε περιοχή της Ραφήνας. Και ήταν εξόχως σοβαρό και τεράστιας βαρύτητας γιατί δεν αφορούσε μόνο σε μία τυπική διαδικασία ως όφειλε να είναι – αν είχαν τηρηθεί φυσικά οι προϋποθέσεις από τη Διοικούσα Αρχή – αλλά στο σύνολό του έμοιαζε περισσότερο με σενάριο δικαστικού και αστυνομικού σήριαλ που δεν θα σας αναφέρω τώρα τις λεπτομέρειες του τις οποίες φυσικά μπορείτε όλοι να παρακολουθήσετε στο βίντεο της συνεδρίασης. Το στοιχείο δε που το έκανε ακόμα πιο σκληρό ήταν η απόγνωση των κατοίκων της περιοχής που θα έπρεπε να υποστούν για πολλοστή φορά την υποβάθμιση της γης τους, της περιουσίας τους και πάνω από όλα της ποιότητας της ίδιας τους της ζωής. Με δικά τους έξοδα και προσωπικό τους αγώνα συγκέντρωσαν όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν τη δραματική κατάσταση, ένωσαν δυνάμεις και φωνές και βρέθηκαν χθες κοντά μας να διεκδικήσουν το δίκιο τους.
Και πάμε τώρα να δούμε την εικόνα όπως διαμορφώθηκε για να καταλάβουμε όλοι σε ποιο σημείο βρίσκεται η ζωή μας, και ο Δήμος μας. Και καλό θα ήταν ο καθένας από εμάς να αναλάβει έστω για μία φορά την ευθύνη που του αναλογεί.
Εικόνα 1η: Η Δήμαρχος προφορικά και όχι εγγράφως μετά από περίπου 3 ώρες δραματικής συνεδρίασης όπου όλοι ζητούσαμε τη συνδρομή νομικής και τεχνικής υπηρεσίας προκειμένου να καταλάβουμε πώς πρέπει να ψηφίσουμε, «ψέλλισε» προς το τέλος ότι δεν επιθυμεί την έγκριση και έκδοση άδειας εισόδου – εξόδου και ότι κανένας υπάλληλος από τις παραπάνω υπηρεσίες δεν προτίθεται να παραβρεθεί σε κανένα ΔΣ.
Ο λόγος δε που ζητούσαμε όλοι τη συγκεκριμένη βοήθεια ήταν γιατί τα όσα ακούστηκαν μέσα στην αίθουσα δεν αναφέρονταν μέσα στις εισηγήσεις του θέματος. Ήταν για όλους μας νέα δεδομένα. Βέβαια αυτό δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Πολλές φορές έρχονται θέματα προς ψήφιση σε εκπνοές χρονικών ορίων με συνέπειες για τον Δήμο άρα πρέπει να υπάρξει απόφαση άρον άρον ή υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση όπως χθες.
Εικόνα 2η: Από τη συμπολίτευση έλειπαν έμμισθοι Αντιδήμαρχοι της, «διακαιολογημένα» όπως δήλωσε η Πρόεδρος του ΔΣ και μόλις 3 στάθηκαν δίπλα της ως το τέλος της διαδικασίας συν την Πρόεδρο βέβαια. Για την ιστορία η συνεδρίαση ήταν μικτή. Όπερ σημαίνει ότι μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε εξ αποστάσεως….
Εικόνα 3η: Η Αντιπολίτευση πήρε επ ώμου την υπόθεση και όρισε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αναλαμβάνοντάς την πολιτική ευθύνη με κάθε κόστος, χαρίζοντας ανάσα και ελπίδα στους δεκάδες κατοίκους που με τον αγώνα τους πρωτίστως, κατάφεραν όπως φαίνεται να εξασφαλίσουν τη ποιότητα της ζωής τους. Μόνοι τους. Μόνοι τους. Γιατί η Δήμαρχος μπορεί να «ήξερε» τα πάντα όπως είπε κάποια στιγμή, για να δείξει ότι παρακολουθούσε στενά το θέμα, αλλά επέλεξε να μην μοιραστεί μαζί μας τις λεπτομέρειες που θα μας βοηθούσαν να πάρουμε γρηγορότερα απόφαση.
Προφανώς και θα ήξερε καθώς έχει κρατήσει την Αντιδημαρχία των Τεχνικών έργων – βαρβάτος τομέας που θέλει έστω στοιχειώδης σχετικές γνώσεις – και ας μην υπογράφει.
Εικόνα 4η: Μετά το τέλος της ψηφοφορίας, η Δήμαρχος αποχώρησε από την αίθουσα και έγινε ένα με τον κόσμο επαναλαμβάνοντας συνέχεια πως «νίκησε» και «δικαιώθηκε» μαζί με αυτούς….
Δεν νομίζω να χρειάζεται να γράψω τίποτα άλλο. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Υ.Γ. Στη ψηφοφορία υπήρξαν 4 «παρόν» και 6 «κατά» Η μία εκ των 4 ήταν δική μου.
Η απάντηση του Ανδρέα Βασιλόπουλου
Χριστίνα στο “Εικόνα 3η” προσπαθείς να οικειοποιηθείς το αποτέλεσμα ενώ κρύφτηκες πίσω από το “παρών”. Η πολιτική απαιτεί θάρρος και γνώση.
Δεν πήρε επ ώμου η αντιπολίτευση την υπόθεση. Η παράταξη των “Ανεξάρτητων” που ανήκεις ήταν σκοπίμως ή από αμέλεια απούσα και εσύ ψήφισες “παρών” που δεν προσμετράται στο αποτέλεσμα. Η υπόλοιπη αντιπολίτευση, ευτυχώς καταψήφισε και εμπόδισε την εγκατάσταση του εργοταξίου ΑΕΚΚ στην περιοχή.
Για να τα λέμε όπως έγιναν….
Η τοποθέτηση του Βασίλη Μοτσάκου
Δεν θεωρώ πολιτική δειλία το να πεις «ως εδώ» και να αποχωρήσεις, όταν αρνείσαι να γίνεις μέρος μιας κατάστασης που έχει ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Μερικές φορές χρειάζεται περισσότερο θάρρος να πεις «ως εδώ» και να αποχωρήσεις, παρά να παραμείνεις απλώς και μόνο για να καταγραφεί η παρουσία σου. Για να αποκομίσουμε τι; Μια πολιτική εντύπωση; Μια καταγραφή παρουσίας; Ή την αίσθηση ότι κάναμε αυτό που «έπρεπε» να κάνουμε, επειδή έτσι επιβάλλει ο πολιτικός υπολογισμός;
Δεν κινούμαστε και δεν πράττουμε όλοι με τον ίδιο κώδικα. Δεν μελετάμε όλοι κάθε μας βήμα μετρώντας το πολιτικό του πλάτος, το πιθανό όφελος ή το πώς θα αξιοποιηθεί την επόμενη ημέρα. Υπάρχουν και άνθρωποι που, κάποιες φορές, επιλέγουν να πράξουν με βάση τη συνείδησή τους, την αξιοπρέπεια και αυτό που θεωρούν σωστό, ακόμη κι αν γνωρίζουν ότι δεν είναι η πολιτικά ευκολότερη επιλογή.
Η πολιτική αντιπαράθεση είναι απαραίτητη. Οι έντονες διαφωνίες είναι μέρος της Δημοκρατίας. Οι προσβολές, οι ειρωνείες, οι προσωπικές επιθέσεις και η απαξίωση του άλλου, όμως, δεν είναι πολιτική.
Μπορούμε να διαφωνούμε και να συγκρουόμαστε πολιτικά, χωρίς να χάνουμε την ευπρέπεια, τον σεβασμό και, πάνω απ’ όλα, την ανθρωπιά μας.
Ο καθένας, μπορεί να μετρά διαφορετικά το πολιτικό κόστος και το πολιτικό όφελος.
Εγώ, προσωπικά, προτιμώ να μετρώ διαφορετικά τα πράγματα: με βάση το ήθος, τη συνείδηση και τον άνθρωπο.
Γιατί η πολιτική έχει αξία μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο.
Και για μένα, ο άνθρωπος θα είναι πάντα πάνω από την πολιτική.
Η απάντηση του Κώστα Ξηντάρα
Αγαπητέ Ανδρέα μετά από τις άκαρπες δημόσιες προσκλήσεις για να συστρατευτούμε μαζί σου αντιπολιτευτικά, ήρθαν τα πολιτικά «χτυπήματα».
Ας πάμε και στην ουσία τώρα!
Πρώτον, η κατάσταση στο δημοτικό συμβούλιο έμοιαζε με λαϊκή αγορά σε ώρα αιχμής για αρκετές ώρες, ειδικά το τελευταίο μισάωρο που η συζήτηση και όχι μόνο είχε μεταφερθεί στην είσοδο του δημαρχείου (και όχι στην αίθουσα του ΔΣ) με δημοτικούς συμβούλους και δημότες φωνάζοντας με πολύ ένταση. Η πρόεδρος να κοιτάζει ανήμπορη να βάλει σε τάξη τη διαδικασία και άλλα πολλά… λυπάμαι που σε ενόχλησε γιατί δε συνεχίσαμε να είμαστε μέρος αυτής της «χαβρας».
Δεύτερον, η τοποθέτηση μου ήταν ξεκάθαρη και είναι καταγεγραμμένη γιατί θα ψήφιζα παρών, τώρα εάν η ανεπάρκεια της διοίκησης να φέρνει ελλιπείς εισηγήσεις είναι ευκαιρία για άλλου είδους πολιτικά παιχνίδια, αυτό το ξέρεις μόνο εσύ από ό,τι φάνηκε!
Τρίτον, επειδή έχει καταγραφεί στα πρακτικά για παράνομα ΑΕΚΚ, δεν είδα κανέναν από εσάς να κινηθεί σχετικά.
Να σου θυμίσω, όσο ήμουν αντιδήμαρχος και όχι μόνο, έκλεισα και σταμάτησα πάνω από δύο με τεράστια προσπάθεια και κόστος που δεν υπολόγισα και δεν υπολογίζω!
Τα νόμιμα μπορείς να τα ελέγχεις, τα παράνομα θέλουν αγώνα και θάρρος…
Στο πεδίο γίνονται οι αγώνες, όχι στις κάμερες του ΔΣ και στα πληκτρολόγια!
Και μια ερώτηση-απορία: επειδή τον τελευταίο καιρό εμφανίζεσαι δημοσιογραφικά με κοινές δηλώσεις ή απόψεις με τον κύριο Μπουρνού, το σχόλιο σου είναι προσωπικό; ή είναι μέρος μίας ευρύτερης πολιτικής γραμμής;
Αγαπητέ κύριε Αλυφαντή επειδή κάνατε παρέμβαση για τους απόντες, είστε καλά;
Χρειάζεστε κάτι;
Έτσι γιατί τον τελευταίο χρόνο σας έχουμε δει ελάχιστες φορές στην αίθουσα του ΔΣ.
Η συζήτηση
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έλεγχο της συντακτικής ομάδας.